Even snel mijn mail checken

“Ik kijk zondagavond nog even in mijn mail.” Ik hoor het regelmatig tijdens mijn trainingen. En dan volgt meestal daarna dezelfde uitleg. “Dan ben ik maandag goed voorbereid.” “Dat geeft me rust.” “Dan weet ik tenminste wat me te wachten staat.”

Ik snap dat wel. De toewijding van secretaresses is groot en daar heb ik veel waardering voor. Maar eerlijk? Ik weet niet of die zondagavondmail altijd zoveel rust geeft. Want meestal blijft het niet bij één mailtje.

Even de mail openen. Even kijken wat er binnengekomen is. Even die ene vraag beantwoorden. En voor je het weet ben je twintig minuten verder. Of een uur.

Het lijkt rust te geven

Van de week las ik dat Randstad zich zorgen maakt over het groeiende aantal werknemers dat uitvalt door stress- en burn-outklachten. Vooral vrouwen en jongere werknemers zitten vaker thuis met psychische klachten door werkdruk.

Toen dacht ik meteen aan de secretaresses die ik dagelijks spreek. Want die werkdruk zit niet altijd in een overvolle agenda. Soms zit die juist in het gevoel dat je altijd bereikbaar moet zijn.

Je telefoon ligt naast je op de bank. De werkmail komt binnen. Ping. Je ziet de afzender. Je leest de eerste regel. En zonder dat iemand iets van je vraagt, ben je alweer met je werk bezig.

Dat is ook wel iets van deze tijd. Werk zit niet meer op kantoor. Werk zit in je broekzak. En die laptop? Die klappen we thuis ook zo even open.

“Ik kijk alleen even.” Dat zeggen we allemaal. Maar ons hoofd weet het verschil niet zo goed tussen even kijken en aan het werk zijn.

Je hoeft niet altijd aan te staan

In de 7-daagse cursus De Superslimme Secretaresse hebben we het hier ook over. En het mooi is dat daar vaak een omslag ontstaat. Niet omdat ze ineens minder werk hebben. Maar omdat ze anders naar hun werk gaan kijken. Ze ontdekken dat niet alles vandaag hoeft. Dat ze grenzen mogen hebben. Dat ze werktijden hebben. En dat ze daarbuiten gewoon vrij mogen zijn.

Nou ja, uitzonderingen daargelaten natuurlijk. Sommige functies vragen soms iets extra’s. Maar “altijd aan staan” is iets anders dan af en toe een uitzondering maken.

Wat er verandert als je stopt met kijken

Ik hoor regelmatig reacties als:

• “Ik kijk ’s avonds bijna nooit meer in mijn mail.”
• “Mijn telefoon bepaalt niet meer mijn avond.”
• “Ik ben veel meer aanwezig thuis.”
• “Mijn partner zei laatst dat ik rustiger ben geworden.”

Dat laatste vind ik misschien nog wel de mooiste. Want uiteindelijk gaat het niet alleen over werk. Het gaat ook over je leven daarnaast. Over samen eten zonder ondertussen een mail te lezen. Over een gesprek met je partner. Over aanwezig zijn bij je kinderen. Over een zondagavond die gewoon een zondagavond mag zijn.

En weet je wat grappig is? De meeste cursisten ontdekken dat hun werk er niet onder lijdt. Sterker nog. Ze beginnen vaak met meer focus aan hun werkdag. Omdat ze niet de hele tijd half aan het werk en half vrij zijn.

Een eerlijke vraag

Misschien herken je dit wel. Misschien lees je dit terwijl je net “even” in je mailbox hebt gekeken. Dan ben ik nieuwsgierig. Geeft die zondagavondmail je echt rust? Of denk je alleen dat het rust geeft?